Βήμα στην επικοινωνία
  • EL
  • EN
  • FR
  • IT
  • ES

Σκέψεις για το Μέλλον της Διερμηνείας

Η Podium, πέρα από τις άρτιες υπηρεσίες διερμηνείας τις οποίες επιθυμεί πάντοτε να προσφέρει, αποσκοπεί και στην ενημέρωση του γενικότερου κοινού σχετικά με το περιβάλλον της διερμηνείας και τις ιστορικές αναδρομές που το αφορούν. Σε αυτό το πλαίσιο, μπορείτε ανά τακτά χρονικά διαστήματα να διαβάζετε στο blog της ιστοσελίδας μας ιστορικές αναφορές σχετικές με τις υπηρεσίες διερμηνείας ανά τους αιώνες. 


Πέρα από το ιστορικό της υπόβαθρο και το πλούσιο παρελθόν της, η Διερμηνεία καλείται να κοιτάξει τόσο το παρόν όσο και το ίδιο της το μέλλον. Επίσης, οφείλει να συνεισφέρει από οποιοδήποτε επιστημονικό μετερίζι μπορεί και να αναπτύξει μηχανισμούς άμυνας έναντι γεγονότων τα οποία πλήττουν την εικόνα της προς το ευρύ κοινό και την κοινή γνώμη.

Ένας τομέας, μεταξύ άλλων, στον οποίο θα μπορούσε να προσφέρει την πολύτιμη βοήθειά της είναι η σωτηρία των εθνικών γλωσσών. Με τη διευκόλυνση δηλαδή της διερμηνείας, είναι πιθανό να καθιερωθεί η δυνατότητα χρήσης περισσοτέρων γλωσσών σε μορφές επικοινωνίας, όπως τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή τα διάφορα συνέδρια. Έτσι, θα καταστεί δυνατή η δημιουργία ενός αναχώματος στην κυριαρχία της αγγλικής. Επιπλέον, πρέπει να δοθεί έμφαση στην κατάρτιση και αξιοποίηση διερμηνέων σε ποικίλες γλώσσες καθώς και στην άριστη γνώση της μητρικής γλώσσας η οποία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για έναν επαγγελματία διερμηνέα.

Επιπροσθέτως, όσοι χρειάζονται υπηρεσίες διερμηνείας, είτε πρόκειται για έναν οργανισμό, είτε για έναν οργανωτή συνεδρίου, πρέπει να κατανοήσουν ότι η οικονομικίστικη αντίληψη για το υπερβολικό κόστος διερμηνείας σε διάφορες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί οικονομική αποτίμηση της ιστορίας, του πολιτισμού, του αξιακού χαρακτήρα κάθε μεμονωμένης γλώσσας και de facto αμφισβήτηση τής αρχής τής ισότητας που διέπει θεσμικά τα κράτη μέλη της Ε.Ε..

Η διερμηνεία λοιπόν μπορεί να διευκολύνει τη συνάντηση ατόμων και λαών, ενώ συγχρόνως διαφυλάσσει τη γλωσσική και εθνική αξιοπρέπεια των κρατών της Ενωμένης Ευρώπης. Η γλωσσική πολυμορφία αποτελεί ένα πολύ σπουδαίο στοιχείο του πολιτισμού μας και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως βαρίδι.

Ακόμη ένας κλάδος από τον οποίο η διερμηνεία θα μπορούσε αυτή τη φορά να επωφεληθεί είναι η τεχνολογία. Συγκεκριμένα, έχουν υπάρξει προτάσεις για την κατασκευή ενός νέου τύπου καμπίνας η οποία θα βρίσκεται στην υπηρεσία του διερμηνέα, ενώ θα είναι εξοπλισμένη με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να υπάρχει ένας υπολογιστής με δεδομένα σε ηλεκτρονική μορφή, τα οποία θα έγκειντο σε λίστες σε όλες τις γλώσσες εργασίας με στερεότυπες εκφράσεις οι οποίες ακούγονται σχεδόν σε κάθε συνέδριο. Επίσης, θα ήταν δυνατόν να υπάρχουν σε ηλεκτρονική μορφή εξειδικευμένα γλωσσάρια ανάλογα με το αντικείμενο ή το περιεχόμενο του εκάστοτε συνεδρίου καθώς και κάποια δεδομένα τα οποία θα λειτουργούν επικουρικά για τους διερμηνείς, όπως τα ονόματα των ομιλητών και ποιον φορέα εκπροσωπούν ή ένας ηλεκτρονικός κατάλογος των οργανισμών οι οποίοι αναφέρονται συχνότερα. Επιπλέον, εξαιρετικά χρήσιμα θα ήταν και τα ηλεκτρονικά λεξικά.

Επιπροσθέτως, η καμπίνα του μέλλοντος θα μπορούσε να διαθέτει και μία συσκευή αξιολόγησης της ποιότητας της διερμηνείας. Η συσκευή αυτή θα λάμβανε υπόψη της τη διστακτικότητα ή μη της ανθρώπινης φωνής, δηλαδή της φωνής του διερμηνέα, σε συνάρτηση με τον χρόνο. Επίσης, θα μπορούσε να καταγράψει την ταχύτητα του επαγγελματία ή αντίστοιχα το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ της στιγμής εκφοράς του λόγου από τον ομιλητή και από τον διερμηνέα σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι πάντοτε υπάρχουν νέα πεδία και ρηξικέλευθες ιδέες, φτάνει αυτές να αξιοποιηθούν. Μέσω των ανωτέρω, οι δυσκολίες κατά τη διάρκεια της εργασίας θα ελαττωθούν και οι συνθήκες αναμφίβολα θα βελτιωθούν.

Οι διερμηνείς πρέπει επίσης να οδηγήσουν το ευρύ κοινό στο να κατανοήσει ότι δεν είναι οι ίδιοι σε θέση να γνωρίζουν τα πάντα σε όλες τις επιστήμες και τους τομείς. Επίσης, το κοινό μοιάζει να ξεχνά συνεχώς ότι δεν αρκεί να γνωρίζει κάποιος καλά μια ξένη γλώσσα για να γίνει καλός διερμηνέας. Η ανάγκη λοιπόν ενημέρωσής του μοιάζει επιτακτική.

Ένα άλλο σημείο το οποίο θα πρέπει να προσέξει και να διασφαλίσει ο εν λόγω χώρος είναι η εκπαίδευση των μελλοντικών διερμηνέων. Σύμφωνα με κάποιες απόψεις, πρέπει να δίνεται ευκαιρία στον διερμηνέα να εργαστεί μόλις αποκτήσει το πτυχίο του ή, κατά άλλους, το επίπεδο του πτυχιούχου πλέον διερμηνέα πρέπει να είναι τέτοιο που την επόμενη μέρα να μπορεί να αντικαταστήσει τον καθηγητή του σε ένα συνέδριο. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει μία μέθοδος εκπαίδευσης.

Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι πρέπει να καταλήξουμε σε μία επιστημονικά τεκμηριωμένη μέθοδο, χωρίς να σκεφτόμαστε εάν η διερμηνεία αποτελεί εγγενές ή επίκτητο «αγαθό». Ένα τέτοιο εγχείρημα θα προϋπόθετε τη συνεργασία όλων, κυβερνήσεων, σχολείων, ιδιωτικών επιχειρήσεων και παιδαγωγών. Στη συνέχεια, πρέπει να βρεθούν τα άτομα εκείνα τα οποία θα έχουν την ικανότητα να εφαρμόσουν τις ανωτέρω μεθόδους αποτελεσματικά.

Επιπροσθέτως, κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης ενός διερμηνέα, είναι απαραίτητο να μην αγνοούμε ότι ένας επαγγελματίας δεν μπορεί να γνωρίζει τα πάντα, αλλά πρέπει να είναι σε θέση να βρει οτιδήποτε. Επίσης, το σημαντικό στοιχείο είναι να μάθει ο ενδιαφερόμενος την τεχνική της ταυτόχρονης διερμηνείας και να μην αναλωθεί η διδακτική ώρα σε μάθημα ξένης γλώσσας. Όπως είναι φυσικό κάθε σχολή στοχεύει στο να αποκτήσουν, τελικά, οι φοιτητές, τα ίδια εφόδια για να μπορέσουν να έχουν μία σωστή επαγγελματική πορεία. Πολλές φορές ωστόσο, ακολουθεί καθεμία τις δικές της μεθόδους.

Τέλος, αξίζει να τονιστεί ότι η εκπαιδευτική αυτή διαδικασία θα αποδώσει σε βάθος χρόνου. Ο διερμηνέας δηλαδή, βελτιώνοντας συνεχώς την απόδοση και την τεχνική του δεν θα χρειάζεται να επινοεί διάφορα τεχνάσματα ώστε να προλαβαίνει τον ομιλητή και η ποιότητα της δουλειάς του θα βελτιωθεί αισθητά.

Είναι αυτονόητο ότι εκτός από τις προαναφερθείσες προσπάθειες για το μέλλον του επαγγέλματος θα πρέπει να περιφρουρείται και το παρόν της. Ο εν λόγω σκοπός θα μπορούσε να επιτευχθεί δια της συλλογικής δράσης μέσω ενός ενιαίου σωματείου. Απώτερος σκοπός του θα ήταν να αποφεύγονται φαινόμενα τα οποία εκθέτουν τόσο το κύρος της διερμηνείας όσο και την εκάστοτε χώρα στην οποία παρατηρούνται.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα μιας γυναίκας η οποία δεν γνώριζε την αλβανική, αλλά χρησιμοποιούταν  στις δίκες ως διερμηνέας της αλβανικής γλώσσας. Εξωφρενικό είναι και το ότι η «ανεπάρκειά» της αυτή ήταν γνωστή στις δικαστικές αρχές της Θεσσαλονίκης, οι οποίες παρά ταύτα της ζητούσαν υπηρεσίες διερμηνείας. Η συγκεκριμένη κυρία «εργαζόταν» σε πλημμελειοδικεία και εφετεία σε δίκες με κατηγορούμενους οι οποίοι δεν γνώριζαν επαρκώς την ελληνική. Επίσης, ήταν εγγεγραμμένη στον επίσημο πίνακα διερμηνέων του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. 

Σε μία τέτοια περίπτωση, εκτός φυσικά της Πολιτείας, καλούνται να παρέμβουν και οι επαγγελματίες διερμηνείς για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή απαιτείται να αποβάλουν το άτομο αυτό από το χώρο τους και να λειτουργήσουν ως μηχανισμός αυτοκάθαρσης. Δεύτερον, διότι οι διερμηνείς έχουν μοναδικές ευαισθησίες σε θέματα καταπάτησης των δικαιωμάτων του ανθρώπου με συνέπεια η κατάσταση αυτή να ξεπερνά κατά πολύ τα όρια ανοχής τους.