Βήμα στην επικοινωνία
  • EL
  • EN
  • FR
  • IT
  • ES

Ο ΔΡΑΓΟΥΜΑΝΟΣ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ

Ο Pierre Amédée Emilien Probe Jaubert  γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου 1779 στην Αιξ-αν-Προβάνς .

Ακολούθησε μια λαμπρή διπλωματική καριέρα, αλλά υπήρξε συγχρόνως ακαδημαϊκός, οριενταλιστής, μεταφραστής, πολιτικός και περιηγητής. Ήταν ο «αιγυπτιολόγος σύμβουλος και αγαπημένος δραγουμάνος» του Ναπολέοντα.

Μαθητής του γνωστού γλωσσολόγου Σιλβέστρ ντε Σασύ, ήταν εκείνος που εκφώνησε και τον επικήδειο στην τελετή ταφής του τελευταίου το 1838. Διετέλεσε διερμηνέας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη κατά την διάρκεια της εκστρατείας στην Αίγυπτο, το 1798-99, όπου και υπήρξε μέλος του Αιγυπτιακού Ινστιτούτου Επιστημών και Τεχνών.

Όταν επέστρεψε στο Παρίσι ανέλαβε πολλές κυβερνητικές θέσεις. Το 1802 συνόδεψε τον στρατηγό του Ναπολέοντα Οράτιο Σεμπαστιάνι στην αποστολἠ του στην ανατολή, και το 1804 τον ακολούθησε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία όπου και ανέλαβε καθήκοντα βοηθού του, όταν ο τελευταίος διορίστηκε πρέσβης του Ναπολέοντα στην Κωνσταντινούπολη.

Το 1805 τον έστειλαν στην Περσία, στην αυλή της δυναστείας των Καντζάρων, η λεγόμενη «αποστολή Jaubert», για να εδραιώσει την συμμαχία με τον σάχη Φαθ Αλί Σαχ Κατζάρ. Συνελήφθη όμως στη διάρκεια του ταξιδιού του από τον πασά του Ντόγου Μπαγιαζίτ, και φυλακίστηκε σε μια άδεια δεξαμενή για τέσσερεις ολόκληρους μήνες. Μόνο μετά τον θάνατο του πασά του επέτρεψαν να συνεχίσει το ταξίδι του. Εκτέλεσε με επιτυχία την αποστολή του, και στη συνέχεια συναντήθηκε με τον Ναπολέοντα στο Μεγάλο Δουκάτο της Βαρσοβίας το 1807. Ήταν παρών στο ανάκτορο Φίνκενσταϊν (στην ανατολική Πρωσία), στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την Συνθήκη Φίνκενσταϊν, που ολοκληρώθηκαν στις 27 Απριλίου 1807 με την γαλλο-περσική συμμαχία. Παραμονές της πτώσης διορίστηκε εμπορικός ακόλουθος στην Κωνσταντινούπολη. Η Παλινόρθωση, όμως, των Βουρβόνων έθεσε τέρμα στη  διπλωματική του σταδιοδρομία.

Το 1818, όμως, με κυβερνητική εντολή ξεκίνησε ένα ταξίδι, για να παράσχει τη βοήθειά του στο Θιβέτ. Επιστρέφοντας στη Γαλλία έφερε μαζί του και 400 κατσίκες από το Κασμίρ. Ο Jaubert πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του μελετώντας, γράφοντας και διδάσκοντας. Έγινε καθηγητής της περσικής γλώσσας στο Κολέγιο της Γαλλίας, και διευθυντής στην Σχολή Ανατολικών Γλωσσών. Το 1830 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας των Επιγραφών, και το 1841 έλαβε τον τίτλο του Γάλλου ευγενή και διορίστηκε μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Εκτός της αρθρογραφίας του στην Journal Asiatique, δημοσίευσε το 1821 το Ταξίδι στην Αρμενία και στην Περσία, και το 1823-24 τα Στοιχεία της Τουρκικής Γραμματικής. Πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 1847 στο Παρίσι.